Kanalen

Selecteer alle kanalen
{{ channel.title }}

Menu

nl

Circus

Tim Vanderjeugd Tekst Tim Vanderjeugd Gepubliceerd 21 september 2013

Ongebruikelijk druk was het in Kühtai, een dorpje dat ligt op wat in wezen niet meer is dan een Alpenpas in Oostenrijks Tirol. Het was eind juni en gewoonlijk zijn er dan niet veel meer mensen aanwezig dan de vijftien permanente inwoners en een vijftigtal toeristen die de groene weilanden op deze hoogte (2.027 meter) opzoeken voor helende wandelingen. Het hoogseizoen alhier komt pas ’s winters op gang, wanneer het lieflijke plekje een uitstekende uitvalsbasis vormt voor wintersport en alle registers van de Tiroolse gemütlichkeit opengaan.

Vrijdagavond al waren de eerste mastodonten aangekomen om de ijle lucht in Kühtai te verstoren met hun gebrom: grote bussen en vrachtwagens, bestickerd in bonte kleuren en met grote opschriften. Hier zou op zondag de eerste etappe van de Österreich Rundfahrt aankomen, meteen een stevige boterham voor de klassementsrenners. Niet alleen de bussen, trucks en ploegauto’s bezorgden het dorpje een complete make-over; overal stonden reclamepanelen en afrasteringen, VIP-tenten en tenslotte nog een groot podium. Er lagen ontelbare kabels voor elektriciteit, aan- en afvoerleidingen voor water en het krioelde van mannen in zwarte T-shirts met korte mouwen en in korte broek. Zij leken enigszins inwisselbaar, want ondanks de verschillende logo’s die op hun kledij prijkten, voerden ze plichtsbewust dezelfde taken uit.

Nu, terwijl ik deze woorden neerpen vanop het terras van Hotel Konradin in Kühtai, schiet er niets over van de drukte van toen. Ik ben op doortocht naar de start van de Ronde van Polen, godbetert in Noord-Italië, en het leek me wel iets om een avond en nacht door te brengen op de bergpas. Met onze ploeg logeerden we toen ook in dit hotel en het contrast kan niet groter zijn. De hotellobby is nagenoeg leeg, met uitzondering van het hotelpersoneel dat uitermate hoffelijk en hulpvaardig is – dat waren ze drie weken geleden ook al. Het peloton is voorbijgekomen en het stof is gaan liggen. Alle goodies die de karavaanmeisjes in het rond gooiden zijn opgeraapt en de stem van de speaker weergalmt niet langer tussen de bergen.

Soms, bedenk ik, is het wielrennen een rondtrekkend circus en zijn we stuk voor stuk acteurs met een precieze rol. We trekken van plaats naar plaats en tonen de mensen onze kunstjes. Gewoonlijk applaudisseren de mensen zelfs. Die gedachte houdt geen oordeel in, want het is de waarheid. Het gevaar is echter dat je op den duur vergeet dat je een acteur bent die een rol te spelen heeft. Dat je je met die rol gaat vereenzelvigen en niet meer ziet dat de wereld geen koers is die gewonnen moet worden. En dat je gaandeweg een beetje als Truman Burbank in The Truman Show rondloopt in een wereld die er eigenlijk geen is, onwetend en onbekommerd.

Misschien zijn wij (en dan bedoel ik de mensen die in de koers werken) wel een beetje als Plato’s gevangenen in de grot: vastgeketend en in de onmogelijkheid om te zien wat er écht gaande is. We zitten op een trein en we zien de wereld voorbijschuiven. Mettertijd denk je dan dat het met die file (gelegenheidssymbool van allerlei dagelijkse beslommeringen) nog wel meevalt, want op onze trein heb je er geen last van.

In Kühtai trokken de inwoners eind juni grote ogen. Zo’n denderende trein hadden ze hier nog niet gezien. En dan wisten ze nog niet dat er in Corsica op datzelfde moment een nog veel grotere trein denderde, die van de Tour de France… Misschien was de doorkomst van het peloton voor hen wel waarachtiger dan ze voor ons was. Dat weet ik u te zeggen in het tussenseizoen – als ik de boemel van het veldrijden ga bewonderen. Eerst nog even genieten van wat gemütlichkeit in de vorm van een Topfenstrudel. Lekker echt!

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Gerelateerd bericht

Toeschouwer

Ach wielrennen, de schoonste sport ter wereld. De geur van Midalgan en andersoortige massageolie. Het geluid van draaiende wielen en neuzen die ...